Að undanförnu hef ég staðið mig af því að draga mig í hlé ... taka ekki þátt í hlutunum .... sleppa garðræktinni ..... loka mig af heima ..... fara með Lúnu einhvert afsíðis og láta hana hlaupa og ég horfi á hana og læt hugann reika...... Afhverju ....
Þegar að loksins hugurinn er komin í lag þá fylgir líkaminn ekki ..... ég er búin að vera ansi reið út í lífið. Langar að taka meiri þátt en líkaminn segir bara sem áhorfandi.
Á mánudaginn ákvað ég að gefa skít í þetta og skellti mér útí garð með Öddunni minni og Lúnu. Ég jafnaði aðeins runnana og rakaði þar sem mest var af laufum. Ég elskaði að vera úti og stússast .... og það var líkaminn sem sagði stopp. En um kvöldið og næsta morgun var ég minnt illþyrmilega á það hvað skynsemi er ! Ég labbaði með Öddu Steinu í leikskólann og hélt að ég kæmist ekki alla heim .... bakið var að smella í lás. Ég virðist aldrei ætla að læra þetta.
Þannig að nú sit ég .... með tárin í augunum og hugsa hvernig ég kem mér útúr þessu.
Læknirinn vildi að ég færi að íhuga að fara vinna .... hugurinn segir já ... en líkaminn .... ég er hrædd ... hrædd við að lenda í ógöngum og verða fangi eins og þetta var orðið undir það síðasta. Hvernig á maður að vita hvort að maður sé tilbúin í vinnu ?
Ég er búin að vera í erfiðleikum með kvíðann að undanförnu ..... hef fengið nokkur kvíðaköst .... t.d. áður en að við áttum von á fjölskyldunni minni í mat ( vegna afmælissins míns ). Yfirleitt eru þetta ca. 3 dagar ... byrjar á því að ég á erfitt með að sofna kvöldinu á undan ..... síðan er það sjálfur dagurinn .... þá er ég svoldið í "overdrivinu" en er svo algerlega búin á því í lok kvöldsins. Daginn eftir líður mér eins og ég hafi verið í einhverjum stórræðum og er varla mönnum sinnandi.
Auðvitað er rosalega auðvelt að segja .... afhverju kvíður þér ... þetta er fjölskyldan þín .... hvað er það sem veldur .... ég veit það ekki sjálf. Það gerist eithvað inní mér og það tekur algerlega frá mér alla skynsemina. Ég verð farþegi í rússibana reið og get lítið gert annað en að reyna að slaka á.
Planið mitt þessa dagana ... er sundleikfimi 2 í viku og sjúkraþjálfun 1 sinni í viku, prjónahittingur 1 sinni í viku . Svo bætist inní þetta læknaheimsóknir og önnur viðtöl. Eftir sundtímana hef ég verið úrvinda .... Að vísu er ég búin að vera díla við "sveppasýkingu" þannig að ég var ekki viss um að ég gæti hreinlega haldið áfram í sundinu. En er búin að vera í meðferð þannig að ég vona að það muni ná að halda mér inni því að ég finn að ég þarf á þessu að halda. Annars hef ég verið að ná að sinna svona smá hlutum heima eins og að fara í þvottahúsið ... sjá um uppþvottavélina og það sem ekki tekur á mig líkamlega. Ég hef haft mikla þörf fyrir að gera fínt í kringum mig ... meirað segja keypti mér blóm - Hawaii rós. Mér finnst svo skemmtilegt að dúllast svona.
Og hvar stend ég svo í dag .... ég ætla að fá ráðleggingar hvernig í ósköpunum ég tek ákvörðun um þetta og hvernig ég kem mér útúr þessum vítahring " að þora ekki ".
KV. Hafdís sem horfir og lætur sig dreyma .....
Engin ummæli:
Skrifa ummæli