föstudagur, 3. júní 2011

Loksins eru búnir að vera rólegheit hérna á mér nema á nóttunni ..... ég er að vakna upp í tíma og ótíma en er að ná 6-8 klt. á sólarhring þannig að staffið er sátt. Ég er hinsvegar gapandi í tíma og ótíma.

Í gær helltist yfir mig svo óbærileg tómleikatilfinning að hálfa hefði verið nóg. Ég vissi bara að ég þyrfti að komast héðan út þannig að ég tók dagbókina og krassbókina og skellti mér út. Fékk svo þessa brjálæðishugsun að ég þyrfti að fá hundaknús. Þannig að ég hringdi í hana Líney sem á hana Lúnu. Ég endaði semsé með að fá lánaða 2 hunda til að fara í göngutúr og fylla í tómarúmið sem heltók mig. Ég hef ekki séð Öddu og Lúnu í heila 12 daga. Finnst það eiginlega svoldið mikið.

Sissó og Adda Steina verða í Rvk. um helgina og munum við eiga einhvern góða stund saman. Ég spurði sækó hvort að ég mætti gista með þeim en fékk ekki leyfi fyrir því. Sem að ég var svosem alveg sátt við en maður veit aldrei nema að spyrja.

Tilfinningalega er ég í messi ...... var að ræða við starfsmann í gær sem að kom mér í uppnám afþví að hann skyldi ekki hvað fengist með því að hafa mig hérna inni dögunum saman. Og ég ætti nú allveg að geta plummað mig heima. Hann var engar vegin að skilja hversu flókið málið mitt er. Á sunnudaginn fyrir tæpum 2 vikum þá kom ég ekki inn á mínum forsendum heldur fyrir Sissó og Öddu. Og ekki síst til að hvíla mig. Svefninn var kominn út í algera vitlausu og nú skil ég hvað fólk meinti þegar að það væri forréttindi að geta sofið. Núna veit ég hvað það þýðir. T.d. í nótt sofnaði ég um 11 og svaf til 7:30. En var að vakna í tíma og ótíma. Endaði á að skella mér í göngutúr kl. 8 í morgun sem er ekki einu sinni inni á planinu mínu! Þannig að það eru litlir hlutir sem gerast sem að ég stundum tek ekki eftir sjálf.

Ég hef verið mjög dugleg að halda mér við stundaskránna. Og finn að hreyfingin er að gera mér gott en mikið er erfitt að koma sér í þessa göngutúra. Hún Fríða hefur alveg verið að bjarga mér. Þannig að ef að einhver er til í kvöldgöngu eftir kvöldmatinn þá er um að gera að bjóða sig framm. Ég má reyndar koma hvenær sem er til að fá lánaða hundana en stundum væri gaman að hitta fólk sem að maður hefur ekki séð lengi.

2 vikur í að Kolla komi. Ég er búin að setja mér það markmið að komast heim áður. Ég veit að þessar 2 vikur sem talað var um er ekki nóg ...... og ég er búin að spyrja hvort að ég komist heim þá en. Mér var sagt að það væri ekki í myndinni eins og hlutirnir eru í dag. Þannig að ég þarf að halda dampi og reyna að vinna með öllu þessu góða fólki sem vinnur hér og gera mitt besta.

Jæja þá ætla ég aðeins að leggjast fyrir að bænda sið og finna ró í huga mér.

Kv. Hafdís

Engin ummæli: